[Previous entry: "Gelukt!"] [Main Index] [Next entry: "Naar Huis Ooooeeehhhooooeehhh"]

05/22/2004 Entry: "PR"

Er was een botsing en een tijdje later een klein persconferentietje. De politieman en de PR-mevrouw van de NS stonden ingeklemd tussen microfoons en camera's. Vooral de PR-mevrouw keek nogal schrikachtig uit haar ogen, maar wij hadden hier geconcludeerd dat dat een passende reactie was op twee gebotste treinstellen.
Er werden vragen gesteld over De Toestand.
De politieman had het over nog geen dodelijke slachtoffers. Hij zei het alsof hij verwachtte dat er elk moment melding gemaakt kon worden van het eerste overlijden.
De PR-mevrouw produceerde in haar schrik nog een veel raarder zinnetje. Ze noemde een telefoonnummer. Daar konden de nabestaanden naartoe bellen voor informatie. Ze praatte door totdat een van de verslaggevers vroeg of er misschien dan tóch mensen waren overleden. Neeneenee, zei de PR-mevrouw snel, het telefoonnummer was voor informatie over gewonden.

Persoonlijk kon ik me, na het zien van het omhooggeklapte treinstel, niet voorstellen dat daar iemand levend uit zou komen. Dat bleek wel het geval. Maar misschien is een gebroken sleutelbeen voor een PR-mevrouw niet PR genoeg.