[Previous entry: "Constatering"] [Main Index] [Next entry: "Weesperzijde"]
02/08/2004 Entry: "Naar Buiten"
Ik heb twee kinderen die allebei niet naar buiten willen.
Huh? zegt u nu.
Nou, zoals ik het schrijf: ze willen niet naar buiten. Het liefst zitten ze de hele dag binnen te knutselen en te frutselen en als we hier dan vrolijk door de kamer roepen: "wie gaat er mee naar de markt?" gaan ze huilen. Belachelijk.
Misschien denkt u nu dat het onze eigen stomme schuld is dat onze kinderen niet naar buiten willen want welk kind zegt nou Joepie! als hem gevraagd wordt om mee te gaan naar de markt. Wij zijn niet stom. Als we roepen:"wie gaat er mee naar de speeltuin?" zeggen ze ook bleeeeeeeh!
Ik vind het allemaal maar een raar gedoe. Welk kind wil nou niet naar buiten? Toen ik nog een klein kind was wilde ik altijd naar buiten. Ik was ook altijd buiten. Op de stoep, of aan de overkant van de straat op het schuine stoepje om te rolschaatsen. Of achter het huis waar een garage was en dus allerlei spannende zaken te ontdekken waren. Of achter op het enge kerkplein met z'n inhammetjes waar vast allemaal enge mannen achter stonden te wachten. Of ik was in de tuin. Herstel: tuintje. Waar we van de muur op het grasveldje sprongen en handstand en radslag oefenden.
Of ik was, samen met mijn zusje en vriendinnetje op de rolschaatsbaan. Of bij de vijver met eendjes van het bejaardentehuis. (stiekem, want daarvoor moesten we de drukke Archipelstraat over)
Toen ik nog een klein kind was had ik een bloedhekel aan binnen zitten. Vooral op zondag wanneer je naar opa's en oma's moest. Bij de ene opa & oma waren we altijd binnen, de andere opa & oma hadden een hele grote moestuin met schuurtjes en een boomgaard en kersenbomen en een vlinderboom. Daar viel het dus nog wel mee. Buiten. Het leven was buiten.
Ik kan me niet herinneren dat ik ooit bleeeeeeh! heb geroepen als ik naar buiten moest.
De vader in kwestie snapt er nog veel minder van en wordt regelmatig behoorlijk pissig als er weer eens zo'n bleeeeeh! klinkt. Hij vraagt zich nog meer af dan ik wat er in hemelsnaam zo fijn is aan binnen zitten. Maar ja, hij is dan ook opgegroeid in een land waar je, als je binnenzat al gauw tot geestelijk gestoord werd verklaard. Hij maakte boomhutten en verstopte zich in hoog gras en struinde door weilanden en noemt u de hele romantische kinderboekenserie van vroeger maar op.
Daar waren mijn stoep en rolschaatsbaan niks bij, dat snapt u natuurlijk wel.
Snapt u dan ook waarom wij twee kinderen hebben gemaakt die alleen maar binnen willen blijven en met veel gedoe en gezeur naar buiten te krijgen zijn? Dat is toch stom? Waar zijn die buiten-genen van ons gebleven? Wordt twee keer buiten-genen weggestreept tegen één groot binnen-gen ofzo?
In elk geval gaan we nu naar buiten. Het is namelijk droog. Bovendien zitten we het grootste gedeelte van deze buiten-expeditie in de auto dus waar hebben we het over. Maar mocht u een poepbruine renault met op de achterbank twee schreeuwende binnenliefhebbers tegenkomen: dat zijn wij. Gezellig even naar buiten.
Replies: 7
oeps lastig lijkt me.
zijn de vriendjes/vriendinnetjes van jouw schatjes ook altijd binnen? of spelen ze daar ook niet mee?
en wat doen ze dan op school met de pauzes, normaal gesproken worden dan alle kinderen naar buiten gestuurd, ik kan me slecht voorstellen dat die van jouw dan binnen mogen blijven, dat is niet "a la school". ik weet natuurlijk niet hoe oud ze zijn, maar als ze altijd binnen willen zijn, moeten ze zich toch wel erg oud voelen. jammer eigenlijk, als ik jouw kinderen tegen mijn kind afzet. die is al tevreden op 1 stoeptegel, want ook op 1 stoeptegel is veel te doen, vinden, zien, etc.. en ik moet er niet aan denken dat ik op de camping in het fantastische eifelgebied en kind in de caravan had, in plaats van de standaard "waar zou ze nu weer kunnen zijn"
ik wens je sterkte, maar misschien worden jouw kids later wel tuinmannen/vrouwen, of bouwvakkers, of boswachters, schapenhoeders, of krijgen ze een ander "buiten-"beroep als een soort van compensatie.
mail me als je wat kwijt wilt, ik ga nu eerst lekker naar de camping met veel oude kleren en twee paar waterschoenen voor mijn dondersteen (het is een meisje trouwens. zo een met een kanten jurk boven in een onbegaanbare boom).
sterkte en groeten,
eline
Gepost door eline @ 07/24/2005 03:56 PM CET
Pfew! Ben ik effe blij dat jij dat probleem ook hebt! Wij hebben altijd hele tranendallen als wij (zijnde Lief & ik) eens met ons drietjes iets 'leuks' willen gaan doen. T. wil NIET naar buiten.
Op zich prettig dat hij zich binnen ook weet te vermaken (gezien het recentelijke weer...) maar af en toe frisse lucht lijkt me toch niet onontbeerdlijk.
Gepost door Gien @ 02/11/2004 11:12 AM CET
En nu wil je altijd buitenspelen;-)
Gepost door odette @ 02/08/2004 09:56 PM CET
ja. wij hadden vroeger ook veel buiten en dan ook zonder auto's en met veel gras en eens traat met weinig autoverkeerd dus kinderveilg en dat soort. Maar ik wilde binnen. Met een boek. Ik vond buiten stom. Nog steeds, als het regent:)
Gepost door claver @ 02/08/2004 08:20 PM CET
het wordt tijd voor een tuin, wat ik je brom :-)
Gepost door peet @ 02/08/2004 08:03 PM CET
Kent u mij goed genoeg om mij dwingelanderig te kunnen noemen?
Gepost door odette @ 02/08/2004 06:03 PM CET
Ja Odette, detslife. Het is toch schitterend als ze zichzelf binnen zo goed weten te vermaken; ze zijn nu en later vaak genoeg erop aangewezen buitenshuis te zijn - doe niet zo dwingelanderig zou ik zeggen en accepteer wie ze zijn.
Gepost door Marius @ 02/08/2004 03:45 PM CET
