Det's Life
schrijfblok


Gastot (49k image)


Het zal u inmiddels wel ellenlang de keel uit hangen, maar dat doet het ons ook. En bovendien is het hier niet voor niets een Lifelog en dit hele gedoe beheerst ons Life nogal. Dus als u niet op de hoogte wenst te blijven van ons bouwput-wel-en-vooral-wee, klikt u dan gelijk de hele handel maar weer weg.
Voor de diehards, komt-ie:

Nadat de timmerMan de gasleiding had doorgezaagd, de gaskraan had dichtgedraaid en ik maar flux wat ramen had opengezet, kwam Mannetje-2. Dit Mannetje was in de haast bij een Heel Belangrijke Klus weggeroepen om ons gasprobleempje even te komen oplossen. Gaslekken zijn er tenslotte al genoeg in Amsterdam en er ontploft nog wel eens wat. Moet je niet hebben.
Mannetje-2 zou even (let u vooral op dat woord even ) het stukje gasleiding vervangen en zich dan weer richting Heel Belangrijke Klus spoeden. Maar zoals alles hier tegenwoordig nét iets langer duurt dan voorzien hadden we hier natuurlijk ook een kink in de kabel.
Het bleef namelijk niet alleen bij een zelfgeboord gaatje van de timmerMan, maar er was sprake van een heus gaslek. Kwam Mannetje-2 achter.
En jawel, dat lek liep natuurlijk (tuurlijk) via de gang naar het trappenhuis en kwam gezellig in onze woonkamer terecht. Nou ja, het lek deed er niet zo lang over, maar de gasleiding wel.
En ergens op dat traject was het mis. Haha, wat een grap.

Het lek bleek zich natuurlijk (tuurlijk) niet onder de makkelijk te openen gangvloer te verstoppen maar natuurlijk (tuurlijk) in onze woonkamer, recht onder het buro en de enorme, tot het plafond reikende boekenkast.
Afijn. Met enige fantasie kunt u mijn staat van zijn wel zo'n beetje voor de geest halen. Dacht ik zo. Na al die maanden gedoe en gezeur had ik natuurlijk (tuurlijk) helemaal geen zin om mijn halve huis af te breken voor een gaslek. Maar ja, zonder verwarming en een gasfornuis kom je misschien wel twee dagen verder, maar het zou wel een heel ongezellige kerst worden. Dan.
Dus hoppakee, dan breken we de boel maar af.

Om zes uur gingen de Mannetjes weg. De timmerMan, de gas-expert en nog een soort van timmer-Man die heel goed vloertjes bij elkaar kan mozaďeken. Ze waren aardig, ze hebben me verzekerd dat het echt nergens meer lekt, en helaas wisten ze geen ander huis voor me te huur. Wél hadden ze wat leuke weetjes over onze huisbaas te melden, die drie straten verderop hele blokken huizen laat verbouwen, om ze vervolgens mét marmeren badkamers door te verhuren aan diplomaten en meer van dat soort spul. Jammer dat hij onze etages niet de moeite van de investering waard vindt.

Als u het laatste fotootje van de reeks hierboven even bekijkt, ziet u de welbekende Ikeujeu-gids. As I type, loopt Hij daar rond om drie Billy's aan te schaffen. Er worden hier namelijk geen zelfgemaakte boekenkasten meer tegen de muren geschroefd, geen buro's van multiplex meer in elkaar getimmerd en eigenlijk wordt er niets, nada, noppes meer zelf gemaakt wat te maken heeft met duurzame bevestiging.
Alles wordt hier losstaand en zeer makkelijk te demonteren. Het liefst komen overal wielen onder.

Opdat wij ooit de hele inboedel zó de trap afrollen en linea recta ons nieuwe huis in rijden.

Replies: 5

*duim duim duim, zendt allerlei goede karma jullie kant op*

Oh. Hm. Zo charmant vind ik dat decolleté eigenlijk niet;-) (verder hadden ze desnoods de boel in hun zwembroek met vleugeltjes om mogen repareren, ALS het maar gerepareerd wordt)

Dat heet een bouwvakkersdecollete...
:-)

@blank frank: Een klant van mij zei ooit, dat is m'n afvoergootje voor al het zweet dat tijdens het harde werken van m'n rug loopt, en dat moet natuurlijk niet onderweg gehinderd worden door een broeksriem.

D vraagt waarom werkmannen altijd hun billen willen laten zien (zie foto 1, boven links).

Powered By Greymatter