Det's Life
schrijfblok


Zo'n twee maanden durende toestand om een nieuw plafonnetje in je douche voor elkaar te krijgen, heeft een (1!) pluspunt: ik heb nu zoveel aannemers, timmermannen, tegelaars en loodgieters gesproken, dat ik nu precies weet welke ik ooit, in Een Echt Huis niet moet inhuren.
Niet: aannemer 1 t/m 5
Niet: timmerman met krullen
Niet: loodgieter A. van bedrijf L.
Wel: loodgieter R. van bedrijf L.
Maar over het algemeen kan ik wel stellen dat in Een Echt Huis geen van bovenstaande types bij mij een voet over de drempel zal zetten.

Ooit woonden wij in de Pijp, boven het Picoplein. Bovenop taxi's, housemuziek, terrasjes, werkzaamheden aan trambanen en de dagelijks opbouw van de Albert Cuyp. Voor bezoekers had het huis een bijzondere attractie. Uit het achterraam keek je precies in het urinoir van het Picoplein. Wij waren zelf nogal uitgekeken op plassende mannen, maar ik weet van een drie minuten durend videofilmpje van het urinoir, dat nu nog onder luid gejoel all the way in Nieuw-Zeeland wordt vertoond.

Het huis was de bekende Pijpenla met rammelende kozijnen en een zelfgebouwde trap van verdieping drie naar vier. Op de gang hingen de stokvissen van onze Chinese onderburen te drogen of te weet-ik-wat-dooie-vissen-zoal-doenen. Met onze pasgeboren baby onder de arm zeulden wij dagelijks van driehoog naar beneden. Daar hadden wij een ingewikkeld Maxi-Cosi-Kinderwagen-Systeem voor ontwikkeld, want een kinderwagen in de uitklapstand kon natuurlijk niet in de Pijpenla. Baby in Maxi Cosi op verdieping drie. Kinderwagen naar begane grond, uitklappen met stuur naar binnen om diefstal te bemoeilijken, naar boven rennen, baby met Maxi Cosi naar verdieping een, baby eruit en over het smalle trapje naar kinderwagen. Thuiskomen in omgekeerde volgorde, met toevoeging van boodschappen.

Een badkamer was er niet. Achter in het keukentje was een soort van zitbadje met een rottend raam, door ons vakkundig afgedekt. De wc was zo klein dat de deur tijdens gebruik niet dichtkon omdat je benen er simpelweg niet in pasten.

Het huis wisselde per jaar van beleggings-eigenaar en van onderhoud was geen sprake. Maar vlak voor ons vertrek naar Nieuw-Zeeland belde er ineens een aannemersbedrijf. Wanneer ze het nieuwe plafond erin konden zetten en hoe we dat gingen aanpakken met de nieuwe keuken en douche. Aannemersbedrijf Selie. Helden van het eerste uur.
Twee jongens dachten mee hoe in hemelsnaam een keuken én douche op 25 m2 in te passen zou zijn. Waarschijnlijk voor henzelf ook de uitdaging van de maand. En ze kwamen met goede ideeën. We lieten ze achter met tekeningen en plannen, het verzoek een hoge douchebak te plaatsen zodat peuter in een laagje water kon spelen en stapten op het vliegtuig. In Nieuw-Zeeland is nog faxje over en weer gegaan. Dat ze bijvoorbeeld de ingang van de douche wilden verleggen omdat we dan meer loopruimte hadden. En af en toe was er contact met de huisoppas-vriendin die wist te melden dat het vervangen van een plafond beslist iets was waar je niet bij wilde zijn.

Bij thuiskomst was het bijna af. Er stond een keuken en een douche en er hing een nieuw plafond. Onze jetlag hebben we in een ander huis uitgezeten en de Selie-mannen voorzagen ons huisje van de finishing touch.
Het bleef 25 m2 maar het waren wel onze 25 m2. Er was met zoveel creativiteit en slimheid gepast en gemeten, dat er op die 25 m2 goed te wonen viel. We waren verguld met onze douche en keuken.
Uiteindelijk moesten we natuurlijk toch weg. Er kwam nog een baby en ook voor ons zijn er grenzen.

Aannemersbedrijf Selie. Ongetwijfeld ook met minder vakkundige, slimme werklui in dienst, maar die van ons destijds waren helden. En zo werkt dat in aannemersland. Ik maak melding van goede ervaringen met bedrijf A. en u gaat net een badkamertje laten verbouwen en zit nog zonder aannemer. U telt het een en ander op en draait het nummer van Selie. Maar wat u ook doet, draait u vooral niet het nummer van aannemersbedrijf Dekker. Tenzij u natuurlijk enorm masochistisch van aard bent.


Replies: 2

Ja dat vind ik ook.
'Geweldig stuk' zelfs... :-)

(Mijn zus woonde ook zo en takelde haar kinderwagen op aan het plafond van het trappenhuis. Zonder baby hoor.)

Geweldig stukje!

Powered By Greymatter