Det's Life
schrijfblok


Vandaag kwamen er mensen naar ons huis kijken. Of liever gezegd in ons huis kijken. Om te kijken of ze hier zouden willen wonen. Zodat andere mensen weer in hun huis kunnen wonen en wij weer in het huis van die andere mensen. Dit fenomeen is ook wel bekend onder de naam woningruil.

In elk geval vind ik het maar een rare gewaarwording. Dat er mensen in je huis rondlopen.
Ze kijken naar hele andere dingen dan wij. Ze vinden hele andere dingen dan wij.

Ze vinden bijvoorbeeld de keuken ruim. Terwijl wij het een keuken vinden waarin je je kont niet kunt keren. Ze vinden de afgesleten voor-oorlogse parketvloer mooi. Die vinden wij dan weer stom. Altijd gevonden. Ze vinden dat "er nog wel veel moet worden opgeknapt" terwijl wij net de boel hebben geverfd. Okee, het is oranje met roze en daar moet je van houden, maar het zit wel strak in de verf. Ze hadden ons huis een half jaar geleden vast een afbraakpand gevonden.

Als er mensen op je huis jagen, zie je ook ineens de dingen die niet af zijn. De plinten die nooit zijn gekocht, na het leggen van de nieuwe vloer. De electriciteitsdraden die niet netjes zijn weggewerkt. Het ongeschilderde trappenhuis met haarplukken van de bovenbuur-hond. De zelf gerepareerde tegelwand waarbij de nieuwe tegels nét iets witter bleken dan de oude. Alle 23.
Ineens lijkt ons huis inderdaad wel een afbraakpand.

Het doet me denken aan het kopen van nieuwe schoenen. Je hoeft nog helemaal geen nieuwe schoenen, de ouwe lopen lekker, maar je loopt toch een schoenenwinkel binnen. Daar pas je een paar schoenen. En ineens zie je dan je eigen schoenen naast het pas-krukje staan. Afgetrapt, versleten, uitgelopen en met de verkeerde veters. Je eigen schoenen, die net nog lekker liepen en waar niks mis mee was, zijn ineens getransformeerd tot -dingen die écht niet meer kunnen!-
Nieuwe schoenen moeten er komen. En wel nu!
Dat die nieuwe schoenen nog voor geen meter lopen, en je de dag erna alweer je ouwe vertrouwde meuk aan hebt, doet even niet ter zake.

Even bekeek ik mijn huis door de ogen van de twee wildvreemde dames. Ik zag ineens tapijt in mijn woonkamer, een wandmeubel, een enorme televisie.
Ik wil helemaal geen tapijt, een wandmeubel en een enorme televisie in mijn huis!
Ik wil hier eigenlijk ook helemaal niet meer weg.
En nou iedereen hier de trap af en huppakee, naar je eigen huis.
Daahaaag!

Ik doe mijn ouwe schoenen nog maar even aan. Al weet ik natuurlijk best wel dat de zolen over een half jaar écht onherstelbaar versleten zijn en ik toch eindelijk dat nieuwe paar zal moeten inlopen.


Replies: 10

Pfff, ik vind 3 al zo ingewikkeld, dus ik denk het niet;-)

En wat als die van dat torentje nou het huis van de dames niet mooi vinden? Gaan jullie dan met zijn allen op zoek naar een vierde (vijfde? zesde?) partij die ertussen past?

ja en dat ik dan meega om over al die niet-affe plintjes en wandmeubels van de huidige bewoners te kijken. Ik ben namelijk heus niet zomaar onder de indruk van zo'n torentje hoor:)!

Alleen als ik in het torentje mag!!!!

Volgende week gaan we nogmaals kijken. Wie gaat er mee?;-)

Het is een Grote Verandering en dusch best eng, maar erg noodzakelijk en als je er eenmaal zit - ook al is het middenin de bende - is het Enorm Fijn. Echt waar!

Ja, dat telt.

Ik heb ooit een strijkbout gewonnen in een bingo. Telt dat ook?

De dames willen ons huis, belden ze even door. Nu moeten hullie van het huis waar wij in willen (?) het huis vd dames nog mooi genoeg willen. De zogenaamde 3-hoeksruil. Overigens hebben wij geen wandmeubel, krijgen wij geen wandmeubel en vind ik het maar een raar idee dat hier, in ons huidige huis, ooit een wandmeubel komt te staan. Aan de andere kant: wandmeubels schijnen best handig te zijn (dus waar zeur ik over) Het is alleen een raar idee dat in ONS huis, hele andere meubels komen te staan en onze oranje hal vast wit wordt.

Dus? Er wordt niet gewoningruild? Of vonden die dametjes alle nergens-te-bekennen-plintjes geen bezwaar en zien jullie een huis wat momenteel een wandmeubel bezit wel zitten??

Powered By Greymatter