[Previous entry: "Categorie: waarom niet vijf jaar eerder?"] [Main Index] [Next entry: "Mug"]

07/29/2003 Entry: "Five Minutes Of Fame"

Via via, ik zal u niet vermoeien met hoe en wat, kwamen Kind-I en ik Hier terecht.
Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek.
Het CPNB brengt ieder jaar een tijdschrift uit met lees-aanraders voor kinderen. De zogenaamde KinderBoekenMolen.

En omdat zo'n via-via contact zo gek nog niet is, kan het zomaar zo zijn dat Kind-I in de nieuwste uitgave van de KinderBoekenMolen staat. Met foto en verhaal over Het Koeienboek van Bibi Dumon Tak.
Dat had hij namelijk gelezen en daar mocht hij van de interviewster iets over vertellen. Het Koeienboek sloeg hier in als een bom. Zo weet Kind-I nu vanalles over kunstmatige inseminatie, slachthuizen en bejaardentehuizen voor koeien. Er bestaan heel veel soorten koeien. Vleeskoeien, melkkoeien, koppige koeien, beroemde koeien, stamboekkoeien, vechtende koeien en zelfs gekke koeien. Geen boek om vlak voor het slapen gaan nog eens leuk door te bladeren, maar wel zeer informatief. Mooie tekeningen van Judith Vanistendael. Als iemand zich nog eens geroepen voelt een spreekbeurt over koeien te geven, dan kan ik het Koeienboek zeker aanbevelen.

De interviewster kwam destijds gewoon aan huis. Hier aan onze eigen tafel heeft Kind-I zijn zijn wetenswaardigheden over koeien ingesproken op een bandje.
Na een half uurtje kwam fotograaf Pieter. Er moest natuurlijk ook een plaatje bij het praatje. Het liefst met een echte koe. Met de fotograaf en kleine broer kropen wij in het gele busje van de fotograaf, op zoek naar een weiland.
Dat bleek nog niet zo eenvoudig in de avondspits. Even doorrijden naar wat plattelandelijke plaatsjes rond Amsterdam, was niet mogelijk. En in de file zie je niet zoveel koeien. Wat nu te doen?
De fotograaf wist uiteindelijk nog wel een oud boerderijtje, ergens. Ik zou het nu niet meer kunnen vinden maar aan de rand van Amsterdam troffen wij een vervallen boerderij met een schuren en een stukje land. Een stukje land zónder koeien.

In de schuur stonden gelukkig een stel kalfjes. En kalfjes zijn ook koeien, zoals u weet. De kalfjes konden ons bezoek niet erg waarderen, dus terwijl ik Kind-II op een nabij gelegen veldje probeerde te entertainen, overlegden Kind-I en fotograaf over de juiste benaderwijze van de kalfjes. Voorzichtig, was het sleutelwoord.

De fotograaf maakte zijn foto's en ik maakte er ook nog eentje.
Redelijk tevreden over de diverse resultaten reden we naar huis. Het werd te donker voor verdere zoektochten naar weilanden vol koeien en Kind-II had het gele busje inmiddels ook wel gezien.
We zouden de KinderBoekenMolen thuisgestuurd krijgen en het zou allemaal best goedkomen.

Vandaag lag hij in de brievenbus. De KinderBoekenMolen. Met een andere foto dan op het eerste gezicht was uitgekozen en een leuk verhaaltje over koeien.
Ik ben zo trots als een pauw.
Hij heeft het zelf nog niet kunnen zien, maar ik weet zeker dat als hij vanavond thuiskomt, zal glunderen van oor tot oor. In de wetenschap dat ál zijn schoolvriendjes zijn bijdrage in de komende Kinderboekenweek zullen kunnen bewonderen.

Dit zijn geen five minutes of fame, ook geen fifteen, dit duurt wel een hele dag!
En misschien zelfs wel langer.

Het Koeienboek, Bibi Dumon Tak & Judith Vanistendael
Querido
ISBN: 9021484617