[Previous entry: "Plukken"] [Main Index] [Next entry: "Kast"]

06/14/2003 Entry: "Kruk"

Soms is het helemaal niet fijn om tot het vrouwelijk geslacht te behoren. Zo één keer in de twee weken om precies te zijn.
Nu is het weekend en moet je naar de stad voor fatsoenlijke solliciatie-kleding (dinsdag a.s. ja dank u, ik vind het ook best spannend) of dan wil je toch iets voor vaderdag in huis halen of zie je ineens dat de blauwe hortensia's in de aanbieding zijn.

Of je gaat naar de bibliotheek en je uitgezochte boek staat op de onderste plank en dan moet je bukken. Bukken moet ook omdat de stofzuigerslang is afgebroken en er dus niets rechtstaand te stofzuigen valt. Bij de boodschappenboer sleep je het liefst de hele kar mee naar huis zodat er geen tot aan de rand gevulde DIRK-tas hoeft te worden meegesleept. Maar dat mag niet dus je sleept.

KNAK zegt de rug rond een uur of twee. Bekijk het maar met je gedoe. Uit ervaring weet ik dat de rug protesteert totdat het maandelijks gelek is losgebarsten. Daarna knal ik weer fris en fruitig door het leven. Dan vind ik het wel weer leuk om tot het vrouwelijke geslacht te behoren.
Nu ben ik eigenwijs en ga ik tóch die ene kast nog even afverven. Om mijn rug te vriend te houden heb ik een krukje geinstalleerd. Rimpels blijven mij tot nu toe aardig bespaard, maar als u mij nu ziet rondscharrelen, zult u denken dat ik de overgang al lang en breed achter de kiezen heb.
Eens in de twee weken ben ik gewoon een ouwe taart.