[Previous entry: "Moederdag"] [Main Index] [Next entry: "Mooi"]

05/13/2003 Entry: "Bijna"

Ik krijg dit soort dingen niet verzonnen. Gelukkig maar, want degene die het wél kan heeft een behoorlijk vreemde hersenkronkel.

Vanochtend belde ik de Woningloterij. Bron van enorme frustratie en woede. Hopen tegen beter weten in. Achteraan in de rij, samen met al die anderen die ook graag anders willen wonen. Niets veroorzaakt zoveel darmkramp, hartverzakkingen en hoogoplopende bloeddruk als de twee-wekelijkse aanmelding bij de Woningloterij.
Ben je één keer in de maand ongesteld en daar tussendoor heb je om de twee weken nog anderssoortige lichamelijke ongemakken. Het leven valt niet mee.

Maar iedere twee weken schrijf ik me weer in voor drie huizen en hoop er het beste van. Dat is vóórdat ik de uitkomst ga bekijken, want daarna gaat het gedurende een uurtje even helemaal niet goed met me. Tegen de tijd dat dat onpasselijke uurtje weer voorbij is, staat er een verse lijst met te bemachtigen huizen op woningnet, dus schrijf ik me maar weer in. Dan word ik dus weer een keer ongesteld..afijn, u begrijpt de cyclus.

Gisteren keek naar de uitkomst van de door mij uitgezochte huizen. Met name één huis had onze grote voorkeur dus ik was benieuwd hoe ver ik was gekomen. Ik gokte op nummer 152 ofzo. Maar het huis in kwestie stond er helemaal niet bij. Het was net alsof ze waren vergeten dat deze familie best graag op Bokkinghangen had willen wonen.
Boos!
Klotecomputer daar!
Bellen! En ze onmiddellijk vertellen dat ik het hier niet mee eens ben!

Bellen dus.
Een keuze-menu; ja ik wilde graag een vestigingsvoorlichter Amsterdam aan de telefoon. Een wachtrij. Een muziekje in de wachtrij. Nee, geen Mozart en ook geen Sky-Radio. Nee, ze hadden een heel toepasselijk muziekje voor hun eigen instelling uitgezocht. Ze hebben in het liedje van Eddy Zoey een knaller van een clublied geadopteerd. Misschien kan de medische faculteit een groepje proefpersonen aan woningnet koppelen en ze met een enorme frustratie-vraag het telefoonnummer van een vestigingsvoorlichter laten draaien. 's Kijken of ze daar wat bloeddrukverlagende middelen op kunnen afstemmen.

Hier het refrein van het Nieuwe Woningloterij Clublied:

Bijna, bijna raak
Oftewel helemaal, helemaal mis
Bijna, bijna raak
Oftewel helemaal, helemaal mis!

Het hele liedje staat hier.
Het huis waar wij onze zinnen op hadden gezet was teruggetrokken door de betreffende woningbouwvereniging. De Woningloterij kon er in dit geval dus helemaal niets aan doen.
Maar nou loop ik goddorie al de hele tijd het refrein van het Clublied te hummen.
Bij-na...bij-na raak... pomtiedom..

Gepost door claver @ 05/13/2003 12:42 PM CET