Det's Life
schrijfblok


Vierentwintig heb ik er nu. Dat zijn al best veel lossen, halve vasten en stokjes.
Heel lief dat mijn Vierkantjes-Obsessie zoveel mensen op de been of naar de postbus heeft gekregen.

Van W. kreeg ik een patroon van een Bont Divankleed opgestuurd. Een Bont Divankleed betekent eigenlijk gewoon een Vierkantjes-sprei. Maar toen was ik al begonnen uit Het Boek. Amerikaans Vierkantje heet dit modelletje. Waarschijnlijk gaat het zo dat ik na 100 vierkantjes wel 's zin krijg in een vierkantje uit een ander land en dan het patroon van W. tevoorschijn haal.
Voorlopig doe ik dus deze. Helemaal niet saai want ik kan ze nu met één oog. Met dat andere oog kijk ik televisie. En ze zijn heel snel af. Dat is fijn, dat er eens iets af is.

Van hem kreeg ik van de week een telefoontje. Ik stond midden op het Roelof Hartplein. Door het geruis heen hoorde ik dat hij bij de Slegte stond met Het Boek in zijn handen. Of-ie het moest kopen.
JA! brulde ik in mijn krakende mobiel. Vreemdsoortig dat Het Boek niet op de webzijde van de Slegte te vinden was geweest. Want dat had ik natuurlijk best geprobeerd.

Vanochtend, op de eerste schooldag na de vakantie, is Het Boek op het schoolplein officieel overhandigd. Hij is nu helemaal van mij! Hoezee!
Niet alleen een kinderhand is gauw gevuld.


Powered By Greymatter