[Previous entry: "Amstel-9"] [Main Index] [Next entry: "Amstel-10"]

04/14/2003 Entry: "Haan"

Deze maandagochtend zat ik met Kind-II in de tram, zo rond een uur of 8. We zaten voorin op die bankjes die haaks op de andere bankjes staan. Dat vindt Kind-II om onbegrijpelijke reden leuk. Schuinzitten. We tuften nog maar net vanaf de opstaphalte weg toen een verlegen meisje naar de trambestuurster liep. Omdat wij voorin zaten konden wij horen wat ze tegen de trambestuurster zei:

Mevrouw?
Jaha?
Er zit een kip in de tram.

De trambestuurster reageerde op z'n Amsterdams:
Ja sjeg, neem je zuster in de maling!

Wij draaiden ons om richting gangpad en jawel, daar liep een kip. Of eigenlijk was het een dikke vette gekleurde haan. De haan pruttelde rustig door de tram alsof hij op zijn favoriete erf zijn ochtendronde deed.
De trambestuurster had inmiddels ook in de gaten dat noch haar zuster noch zijzelf in de maling werd genomen en zuchtte diep.

Godsamme, is er weer 1 de tram in gesneakt.

Blijkbaar was het niet de eerste keer. Bij navraag bleek dat vlakbij de remise een man woont met nogal wat pluimvee. De trambestuurders controleren iedere nieuwe werkdag de tram op verdwaalde kippen en hanen. Maar deze was er tussendoor geglipt.





Kind-II sprong enthousiast op en neer. Een haan! Een haan in de tram!
De trambestuurster begon druk te bellen met de centrale.

Jahoor, het is weer zover. Er sjit een haan in lijn 24. Kan iemand hem effe komen vangen?

Ze vertelde dat het pluimvee zich niet zomaar laat vangen dus dat ze daar versterking bij nodig had. Bovendien, waar moet je met zo'n haan heen dan?

Bij iedere halte bewaakten we de deuren.
De trambestuurster schalde door de tram waar sjit-ie nu?
En dan hield ze de deur dicht waar de haan zich op dat moment met z'n gekleurde lijf in de buurt bevond. Was nog een heel gedoe, maar iedereen was zeer cooperatief in de weer. Alle nieuwe passagiers schoten in de lach of keken op z'n minst erg verbaasd. Een haan in de tram. Op maandagochtend.

Ja, ik kan hem toch kwalijk de deur uit laten, zei de trambestuurster.
Dan wordt-ie binnen 3 minuten overreeje.

Jammergenoeg moesten Kind-II en ik er vrij snel uit. We hadden het tafereel nog wel wat langer willen volgen. Op het schoolplein rende Kind-II als een razende reporter rond om iedereen op de hoogte te brengen van onze haan. Ook de juf werd in geuren en kleuren bijgepraat.

Vanmiddag haalde ik Kind-II op van school en we stapten weer in lijn 24. Toch 's vragen hoe het met die haan was afgelopen. De nieuwe trambestuurder vertelde dat de haan gevangen is door de monteur van de remise. Dat deed-ie vaker. Was nog niet zo makkelijk ook.
Of de haan weer bij zijn vrienden was, vroeg Kind-II. Ja hoor, de haan zal wel weer vrolijk op zijn eigen grond rondpruttelen. Morgen toch wat beter opletten. Want het was voor de passagiers wel erg vermakelijk, maar niet zo fijn voor de bestuurders.
Maar ja, 1 enkele haan lijkt mij nog altijd rustiger dan een clubje voetbalvandalen of een schoolklas op excursie. En de gebruikelijke maandagochtend-blues was ook zo verdwenen.

Gepost door Micheline @ 04/16/2003 12:07 AM CET

Geweldig Odette. Doet me denken aan de verhalen van mijn Vlaamse vriend Dirk die in Antwerpen op de Lijn rijdt, die maakt ook altijd van die maffe dingen mee.

Gepost door carin @ 04/15/2003 11:51 PM CET

Hihi. Wat grappig. En wat goed dat jij nou weer toevallig je camera bij je had! :-)

Gepost door Cockie @ 04/15/2003 08:54 AM CET