|
Det's Life
schrijfblok [Previous entry: "Tralala, pomtiedom"] [Main Index] [Next entry: "Wit Vierkant Voor"] 03/24/2003 Entry: "Net als in de Film (ik wil 't)"
Om 10.00 uur, na de eerste koffie-verkeerd, startten we met Zus & Zo. Nederlands ja, van Paula van der Oest. Zij heeft niet alleen een hartstikke leuk scenario geschreven maar regisseerde ook nog eens een zeer komische film bij elkaar. Pracht lokaties, pracht acteurs en pracht filmwerk. Ergens in een interview las ik dat Paula nog nooit een echte Amsterdamse film heeft gezien. Zo'n film a la Manhattan van Woody Allen, waarin New York van voor tot achter belicht wordt. Naar mijn bescheiden mening heeft Paula die typisch Amsterdamse film gewoon zelf gemaakt. Jammer dat ze de Oscar niet heeft gewonnen, maar wel volkomen terecht genomineerd. Broodje BLT (of we willen onthouden dat dat Bacon Lettace and Tomato betekent) en wat koffies verder, waren wij toe aan My Big Fat Greek Wedding. Leuk. Lollig. Hoeft niet in de bioscoop verder, maar mag ook op video op een regenachtige zondagmiddag vanaf de bank met een beker thee. Of koffie-verkeerd natuurlijk. Koekjes of chocola is extra fijn. Een gat in ons programma, - het moge inmiddels duidelijk zijn dat wij niet voor het Intellectuele Genre gingen maar voor de Feel-Good-Afdeling -, hebben we opgevuld met een terrasje in de zon. Terwijl de echte filmfans strak doorstootten naar film 3, hingen wij in de terrasstoel en wandelden langs hebbuh-hebbuh-hebbuh-winkeltjes. Film 3, Y tu mama tambien. Mexicaanse roadmovie die gelijk opende met een woeste sexscene, dus ik zag ons hele (rustige) Feel-Good-Plan alweer in duigen vallen maar nee, hij was prachtig! Ongelooflijk mooi gefilmd (leve de oranje filters!) goed verhaal met verrassend einde en van A tot Z onderhoudend. Twee puberjongens die tijdens een tocht naar zee, begeleid door een wat oudere Mexicaanse Schone, ontdekken dat de wereld niet alleen uit neuken bestaat en dat vriendschap een kwetsbaar geheel is. Als je 16 of zo bent, in elk geval. Snelle koffie en naar film 4: Frida. Stond hoog in mijn persoonlijke favoriet-lijstje. Nogal een vreemde overgang van een "echte" Mexicaanse film naar een Hollywood-film met Mexicaans sausje. Daardoor vond ik het eerste half uur maar een gelikte toestand. Allemaal niks mis met de lokaties, entourage en acteerprestaties maar niet rauw maar zoet. Ondanks de ellende. Na enige tijd wint het indrukwekkende levensverhaal van Frida Kahlo het van de saus. Erg goed gedaan zijn de animatie-achtige tussenstukjes. Nou 's niet volgens Hollywoodrecept maar origineel opgelost. Verder dank ik de makers van de film zeer (zeer!) dat zij niet Madonna (ja heus) maar Selma Hayek de rol van Frida hebben toebedacht. Selma is Frida. Voor zover je dat kunt zeggen als argeloze toeschouwer die het ook maar moet hebben van artikelen en ander leesvoer, en Frida natuurlijk zelf niet heeft gekend. Dat laatste is trouwens maar goed ook, want anders had mijn bek mijn hele leven opengehangen van bewondering voor deze moedige, gepassioneerde, maar bij tijd ook onuitstaanbare dame. Biertjes en bijkomen. Vier films is best veel. Vinden wij watjes. Want de ons bekende diehards renden alweer naar film nummer 5 en zouden ook nog "even de live te volgen Oscar-Uitreiking doen". Tjonge. Wat een uithoudingsvermogen. Vannacht heb ik alle films door elkaar gedroomd. Ik heb het behoorlijk druk gehad in m'n bed. Probeer Portugal, Amsterdam, Amerika en Mexico maar eens in 1 droom te proppen, inclusief zo'n 20 hoofdrolspelers her en der. Vandaag overheerst de Mexicaanse sfeer en de mooie muziek uit Frida.
Replies: 1 Volgend jaar weer, lijkt mij! Gepost door San @ 03/25/2003 11:29 AM CET
|