[Previous entry: "Nog Even Niet"] [Main Index] [Next entry: "Blom"]

03/18/2003 Entry: "Sleutel"

Heel erg goeie vrienden krijgen vandaag de sleutel van hun nieuwe huis. Dat is altijd al spannend maar voor deze heel goeie vrienden een beetje extra.





Voordat ze dit huis kochten, kochten ze een ander. Toen de bewoners eindelijk vertrokken waren, kregen ze ook daar een sleutel. En op de dag dat ze met die nieuwe sleutel hun nieuwe huis betraden, dachten ze allebei tegelijk NEE!

Dat heet een miskoop.
Dat heet verkeerd beoordelen.

Maar als je een broek hebt gekocht die je bij thuiskomst toch niet zo geweldig vond als in de paskamer, dan probeer je hem te ruilen. En desnoods denk je: "shit, verkeerd gekocht. Beter opletten. Zonde van het geld". Bij een huis ligt dat iets anders.

Of toch niet?
De heel goeie vrienden deden het anders. Ze schaamden zich een half dagje de ogen uit de kop en gingen vervolgens tot aktie over. Aan de makelaar de opdracht het huis weer te verkopen en zelf een uitleg-rondje gemaakt voor vrienden en bekenden. Hoofdbestanddeel van de uitleg ging over voelen.

Als je een huis koopt, staan daar meestal de meubels van de vorige bewoner nog in. Dus als bewoner in spe moet je daar doorheen kijken en bepalen hoe jouw spullen er zouden staan, hoe je er rond zou lopen, hoe je de kamers zou indelen en wat je eventueel zou verbouwen. Op basis van die voorstelling, koop je een huis.
Maar dan is het huis ook een keertje leeg en pas dan voel je of het huis bij je past. Net als in de kleedkamer waar je bedenkt wat je bij de broek kunt dragen en welke schoenen er onder passen, zie je thuis het geheel en voel je je wel of niet lekker in die broek.

Het huis was gelukkig snel verkocht. Een jaar gebeurde er niks. Behoorlijk geschrokken toch.
Totdat ze dit huis tegenkwamen. Het stond in een weiland en was eigenlijk niet te koop. Via allerlei omwegen werd het uiteindelijk toch te koop aangeboden. Er is gekeken, gemeten, ingedeeld en gekleurd.
Maar er is vooral gevoeld.
In alle kamers hebben ze het huis aangetrokken en bedacht of het zou passen.
Het paste.
Ze kochten.
En nu is ook dit huis leeg en vandaag gaan ze er met de nieuwe sleutel naartoe. En ze zijn zenuwachtig. Want ze zullen het toch niet een tweede keer verkeerd hebben ingeschat?

Lieve M & M, het is vast goed. Ik wens jullie alle geluk in jullie nieuwe huis in het weiland.

Gepost door ErHa @ 03/19/2003 08:18 AM CET