Det's Life
schrijfblok


kinderkapper (66k image)


Het zal de stand van de maan zijn geweest. Of een luchtatmosferische storing. Of misschien gewoon vrijdagmiddag, wie het weet mag het zeggen.

Wij waren bij een kinderkapper. Zo'n lollig, louter op kinderen gericht bedrijf, gerund door vlotte dames met opgewekte praatjes, snelle kniphanden en een fijne tondeuse. Twee stoelen met sturen tegenover elkaar, spiegel ertussen en tekenfilm op de achtergrond. Kind-II babbelde er met zijn doordringende stem lustig op los. Hij vertelde de kinderkapster over school, ze telden samen de knipjes en hadden het reuze leuk. Kind-I was minder goedgemutst en was niet bevattelijk voor het plagerige toontje van kinderkapster numero 2. Hij vond haar een "kutwijf" die "haar kop moest houden". Wij schoten er gezamelijk van in een nerveuze lach. Mijn nerveuze lach werd al snel een wat minder giechelig geheel. Ik werd bozer en bozer en het ge-yep van Kind-I hield aan. Ik werd pissig en vergat de rest van de opgewekte winkel met brave kinderen die op een stoeltje naar het tekenfilmpje keken. Ik schoot uit m'n slof. Met alle opvoedkundige bagage die ik kon vinden, heb ik het ge-kutwijf proberen te bestrijden zonder zelf een viswijf te worden. Dat is een niet geringe opgave kan ik u melden. Ik had hem al behoorlijk hangen toen we de winkel gekortwiekt (zij) en verontschuldigend (ik) verlieten. Het was voor mij duidelijk ook vrijdagmiddag en de luchtatmosferische storing had ook mij in zijn greep.

Bepreekt en voorbereid gingen wij op pad naar Gelegenheid-2. Dat ze het niet in hun kleine hoofdjes moesten halen iemand daar "kutwijf" te noemen, rond te rennen of anderszins kinder-ongein uit te halen.
Zucht.
Diep.
Ze hadden er wokkels en chips. Er was veel ruimte om rond te rennen. Ze hadden een fijne zwarte vloer die mooie zwarte handen veroorzaakte. Die mooie zwarte handen stonden weer reuze artistiek op de mooie witte muur. Ze konden net niet bij de schilderij-lijsten maar hadden in een opperste creativiteitsaanval bedacht dat je daar springwedstrijden voor kon organiseren. Wie het eerst de lijst aanraakt. Joepie!
Ze kregen dropveters en snoepsleutels, ze wilden meer en meer en meer. Ze hielden vechtsport-demonstraties tussen benen van bezoekers door. Ze ontdekten de kast met een kraan waar je leuk je zwarte handen kon wassen. Ze renden en renden en botsten tegen muren. Ze proefden water-met-bubbels maar vonden het niet lekker. Ze zaten -goddank- ook even bij vriend R. op schoot.

Ja, het was een leuke opening. Denk ik. Eigenlijk heb ik geen idee want veel te druk de storing tot aanvaardbare proporties terug te dringen.
Mocht u willen weten hoe het werkelijk was, dan verwijs ik u naar hem. Daar schijnt iets van een interview te komen al weet ik niet precies wanneer. Het is in elk geval dat interview waarbij Kind-I en II in 1 ruimte dienden te worden gehouden vanwege geluids- dan wel andere overlast.
Ze liggen nu te slapen. Ze zijn lief. Morgen hangt er vast wat stabielere lucht om ons heen.
En morgen bellen wij wel even met de galerie om een Latex-uurtje af te spreken.

Replies: 2

Eh..wij voorlopig ook even niet meer;-)

Fijn om te lezen Odette. Ik denk af en toe dat ik de enige op de hele wereld ben die zulk soort monsters als kinderen heeft. Soms denk ik dat. Maar het lezen van dit soort verhalen doet me altijd goed. Net als het gejengel van kinderen in de supermarkt. Heerlijk! En naar galeries neem ik die van mij niet meer mee.

Powered By Greymatter