[Previous entry: "Stem"] [Main Index] [Next entry: "Prijsvraag"]

01/13/2003 Entry: "Puntjes erin - Puntjes eruit"

Een tijdje geleden ging ik stoppen met roken. Helemaal gewoon zelf, zonder hulpmiddelen als pleisters en pep-talk. Dat deden meer mensen en ik had mezelf ingeschat als een doorzetterig type die dat klusje wel eens zou klaren. Dat het niet makkelijk zou worden vermoedde ik al, maar wist ik niet zeker. Het was namelijk de aller-eerste keer dat ik stopte met roken.

De eerste 3 weken was ik bibberig, sliep slecht en was ik geen toonbeeld van fatsoen en innerlijke beschaving richting mijn omgeving. Na die 3 weken hield het gebibber op en was ik een ander mens. Ik rookte niet meer, maar dronk ook geen glas wijn meer, ik ging vroeg naar bed en de dagen gleden als een soort saaie waas aan mij voorbij. Bovendien werd ik alsmaar ziek, kreeg keelpijn, hoestte m'n longen uit m'n lijf en voelde me allesbehalve die frisse&stankloze vrouw die ik me had voorgesteld.
De huisarts meldde mij dat ziek worden als gevolg van stoppen met roken heel normaal was. Niet erg bemoedigend, gaf hij ook toe, maar hoorde er wel bij. Iets met ontgiften en tot dan toe verdoofde trilharen die nu hun werk weer deden.

Na anderhalve maand rookvrij te zijn geweest ging ik naar Barcelona. Ik ben nogal bang in vliegtuigen. Een paar dagen voor de vlucht stak ik soms weer een sigaret op. Het was vies maar het kalmeerde ook. Mijn Barcelona-gezelschap opperde dat stoppen-met-roken met zoiets griezeligs als vliegen in het vooruitzicht misschien niet zo'n handig geval van timing was, en dat ik me maar een beetje kalm moest houden met af en toe een peuk.

Ik rookte dus weer. Eerst 2 sigaretten per dag, toen 5 en al rap zat ik op m'n oude 10 a 15.

Mijn werkgever tamtamde eind december het verheugende bericht rond dat er een heuse Stoppen-Met-Roken-Cursus zou worden gegeven op het werk. Met een officiele Tjakka-Mevrouw en met een behandeling volgens Auriculo Therapie.
Fijne bijkomstigheid zou zijn dat je met je naaste collega's het Horror-Traject in zou gaan en elkaar op het werk zou kunnen ondersteunen als het allemaal een beetje uit de hand zou lopen qua scheld-en vloekpartijen en ander onhebbelijk gedrag.

Donderdag 9 januari zaten wij junks in een groepje in een vergaderzaal te luisteren naar een opbeurende Tjakka-Talk van een mevrouw die bovendien wel 100 redenen wist waarom je niet zou hoeven roken. De enigen die mij zijn bijgebleven is dat je rookt om de ontwenningsverschijnselen op te heffen en nergens anders om
en
dat als je alle tijd die je per dag steekt in roken op zou tellen, dat niet meer zou zijn dan hooguit 2 uur en dat je je dus niet de resterende 22 uur volkomen kut voelt. Zo over het algemeen.
Of zoals zij het samenvatte: Niet-Rokers voelen zich altijd zo als een Roker zich voelt als hij rookt.

Afijn.
Een voor een lieten wij ons na de Tjakka-Talk 3 ijzeren puntjes in ons oor jagen en kregen een magneetje en een boekje mee. Dat magneetje moest je over die 3 puntjes bewegen als je voelde dat je wilde roken. Wat je natuurlijk de godganse dag wilt, dus ik heb wel wat vreemde blikken naar mij toegeworpen gezien in de Tram, in de Albert Heijn en op het Schoolplein. -Vrouw wrijft heftig met groen magneetje over Oor -
Het moet eruit hebben gezien als de laatste omgevingsvriendelijke masturbatie-variant.

Het boekje was een herhaling van de Tjakka-Talk en moesten wij zo'n 10 keer lezen. Zei de mevrouw. Je moest jezelf als het ware hersenspoelen met het idee dat je Niet Rookt. Punt.
Aanstaande donderdag worden de 3 puntjes uit het oor verwijderd en krijgen we 1 puntje in het andere oor. Dat puntje schijnt de bijbehorende vreetbuien te onderdrukken waardoor je geen niet-rokende oliebol wordt vanwege anderssoortige orale behoeftebevrediging. (ik heb al verschillende verzoeken binnen om vooral dat laatste puntje achterover te drukken en bij de diverse afvallende medemens in het oor te schieten.)

Zojuist heb ik de Tjakka-Mevrouw een mailtje gestuurd. Dat ik rook als een gek. Dat ik mezelf nu niet alleen een vieze stinkende rokerd vind, maar dat ik barst van het schuldgevoel en me rot schaam dat ik zo'n slap watje ben. En bij de gedachte aan dat slappe watje steek ik acuut een sigaret op. Dus dat het niet zo werkt.

Ik weet natuurlijk best waarom het niet werkt. Ik ben helemaal niet gemotiveerd op dit moment. Ik heb 100 andere dingen aan m'n hoofd en daar zit stoppen-met-roken nu niet bij. Dus dat ik voorstel dat ze donderdag de 3 puntjes (a raison van 140 uuro) eruit haalt, en dat andere puntje ook maar even achterwege laat. En dat we een nieuwe afspraak maken als ik het met mezelf eens ben.
In mijn hoofd.
Niet in m'n oor.
Want stoppen met roken zit helemaal niet in je oor.
Stoppen met roken zit tussen je oren.
Dat weet ik nu, want ik ben inmiddels hartstikke ervaringsdeskundig.
Helaas.

Gepost door claver @ 01/14/2003 02:10 AM CET

Zie je nou! Ik wist het! Dat er door die drukpunten zin-in-roken-boodschappen worden onderbroken geloof ik wel, maar dat magneetje geloofde ik niet. Als zijnde aktivering van die punten. Ik dacht al dat het een soort psychologische aktie zou zijn!

Gepost door odette @ 01/13/2003 10:16 PM CET

Los van het roken: magneten hebben geen enkele invloed op het lichaam. Bovendien heb je een flinke magneet nodig om überhaupt een magnetisch veld te krijgen dat door je huid gaat. Zo'n koelkastmagneetje heeft bij de mens een doordringdiepte van ongeveer één millimeter... Laat het Tjakka-vrouwtje dat maar eens narekenen.

Gepost door T-Jo @ 01/13/2003 06:48 PM CET