[Previous entry: "Denk da'k er maar eens vroeg in ga vandaag. Welterusten."] [Main Index] [Next entry: "Goeiemorgen!"]

11/28/2002 Entry: "Condoleance"

Na een paar dagen dubben of ik het nou wel of niet zou doen, (dit alles natuurlijk in het licht van zijn afkeer van gedoe) ben ik vanochtend toch maar gegaan. Noem het ouderwets maar virtuele condoleances zijn soms niet genoeg.
Het was, op wat kindergeluiden en zoemende pers na, stil.
Geen spandoeken, zingende mensen, bossen bloemen, kaarsjes of anderszins geprojecteerde emoties. Via het mooie binnenplaatsje van het West-Indisch Huis, waar ik onder zonniger omstandigheden vaak ben geweest, werden we naar twee kleine ruimtes geleid. De kist in de een, de grote tafel in de ander.
Aan die grote tafel allemaal schrijvende mensen. Op velletjes papier werden vaak hele verhalen geschreven. Die gemeenschappelijke concentratie om hetgeen je wilt meegeven als afscheidsgroet op papier te zetten, was mooi om te zien en goed om te doen.

Dag mooie man, leek mij voldoende.